Allah’tan yana mısınız, şeytandan yana mısınız? Allah’tan yanaysanız, o zaman başka yolunuz, başka alternatifiniz yok. Seveceksiniz! Sevmek mecburiyetindesiniz! Hiç kimsenin “Ben mutsuz olmak istiyorum.” diyebileceğine ihtimal vermiyoruz. Çünkü bu, şeytana teslim olmak demektir. Sakın şeytana teslim olmayın. Size “Şu kâinattaki en büyük düşmanınız kim?” diye soran olursa, ona öyle deyin: " Şeytan. "
    Şeytan sizin şu kâinatta en büyük düşmanınızdır. Sizi elinden gelse yerden yere vurmak ister. Elinden gelse hastalıkların en kötüsüyle hasta olmanızı ister. Elinden gelse sizi mahvetmek ister. Allah da sizi mutlulukların şahikasına, doruğuna çıkarmak ister. Mutluluktan uçmanızı ister. Mutluluktan “Mutluyum!” diye bağırmanızı ister. O, sizin mutluluğunuz için herşeyi yapmaya hazırdır. Ama her hedefe bir bedelle ulaşılır. Bu hedefe ulaşmanın da bedeli sevmektir. Seveceksiniz, insanları seveceksiniz. Sevmek sizin temel hedefiniz olmalıdır. Başarırsanız, mutluluğunuzun ölçüsüz olduğunu yaşayacaksınız. O zaman siz de mutlaka “Herşey çok mu güzel, yoksa bana mı öyle geliyor?” diyeceksiniz.
    Şu asık suratlı insanlara dikkatle bakın. Kalbin aynası yüzdür, gözlerdir. İnsanların gözlerinin içine gülümseyerek bakın, öfkelenerek değil. İnsanlara severek bakın, nefret ederek değil. İnsanları sevin ki mutluluğu onlar da size yaşatsınlar. Sevdikçe sevilirsiniz.
    O zaman “Nefret ettirmeyiniz, sevdiriniz.” sözünün mânâsını yerli yerine oturtmuş olacaksınız. Neden? Çünkü siz insanları sizden nefret ettirmezseniz, sizi sevmelerine sebebiyet verirsiniz. Bunun arkasında önce sizin onları sevdiğiniz gerçeği vardır. Siz onları sevmiş olmalısınız ki onlar da sizi sevmiş olsunlar. Davul dengi dengine çalar. Öyleyse Allah için olun! Allah için olun, mutluluğu ve huzuru yaşayın!
    Allah sizin huzurun sahibi olmanızı emreder. Bu, Allah’ın mutlak emridir. Huzur, mutluluk, hepinizin mutlaka yaşaması lâzım gelen bir müessesedir. Öyleyse o müesseseyi yaşamanız Allahû Tealâ’nın temel emridir. Mutluluk ve huzur; bunlar sevginin mahsulleridir. Hani bir tohumu ekersiniz yere, sonra oradan buğday çıkar. Buğday ekmişsinizdir, buğday çıkmıştır. Sevgi tohumları ekerseniz sevgi yeşerir. Sevgi tohumları sevgiyi oluşturur sadece. Ne ekerseniz onu biçersiniz.
    Sakın mutluluğunuzun başkalarının size olan davranışlarına dayalı olduğunu zannetmeyin. Mutluluğunuz, sizin başkalarına olan davranışlarınıza bağlıdır. Siz başkalarına, onları mutlu edecek davranış biçimlerini ulaştırdığınız sürece, onlardan da size, sizi mutlu edecek davranışlar mutlaka gelecektir. Mutluluğu oluşturan temel faktörse sadece sevgidir.
    Sevmek, nefsinizde afetler var olduğu sürece kolay bir şey değildir. Hep o nankör nefsiniz: “Evvelâ onlar beni sevsinler. Sev beni seveyim seni. Sonra da ben onu seveyim.” der. Kim böyle söylüyorsa o, şeytanın bir oyununa kurban gitmiştir. “Sev beni, seveyim seni.” ifadesi Allah’ın katında geçerli değildir, şeytanın katında geçerlidir. Şeytan böylece insanların birbirini sevmesini kesin şekilde önler. Çünkü nefs her zaman fedakârlığı karşısından bekler. Ama eğer “Ben seversem sevilirim.” diye düşünürseniz, o zaman sevileceğiniz yüzde yüz garanti altına alınmıştır. Yeter ki siz kendinize düşen görevi yapın. Kim severse, o sevilir. Ne kadar çok insanı ve ne kadar çok severseniz, o kadar çok insan tarafından o kadar çok sevilirseniz. Top onlarda değil, top sizlerde.
Allahû Tealâ insanı, Kendisini en çok sevebilecek hüviyette yaratmıştır. İnsanı serbest iradenin sahibi kılmıştır. Ve dünyada en çok değer verdiği mahlûk insandır çünkü insandan başka yarattığı herşeyi insan için yaratmıştır. Öyleyse unutmayın, Allahû Tealâ sizi çok ama çok seviyor ve sizden de O’nu çok sevmenizi istiyor.
    Allahû Tealâ herkesi sever. Ama bu sevgisi, sizin Allahû Tealâ’ya karşı duyduğunuz sevgiyle paralel bir seyir takip eder. En az sevdiğinden en çok sevdiğine kadar insanlar yaşar dünya üzerinde. Herkese bir nebze sevgi, Allahû Tealâ tarafından mutlaka yöneltilir. O, sever. Sevmesi, sizin O’na karşı duyduğunuz sevgiyle paraleldir. Bu sebeple Allah’ın en az sevdiğinden en çok sevdiğine kadar bir insanlar dizisi dünya üzerinde her zaman yaşayacaktır. Eğer söz konusu olan şey mutluluksa, Allahû Tealâ hepinizi en güzele mutlaka ulaştıracaktır.
    Unutmayın, bütün çiçekler, bütün ağaçlar, şu mavi gökyüzü, şu beyaz bulutlar, hepsi sizler için yaratıldı, sizi mutlu etmek için, size huzur dolu bir hayatı yaşatmak için. Allah’ı sevdikçe O’nun herşeyini sevdiğinizi göreceksiniz. Herşey en güzel boyutlarda Allahû Tealâ tarafından husule getirilmiştir. Öyleyse hepiniz için bütün güzellikler Allah yolunda herşeyi kapsar.
Allah’ın hepiniz üzerinde sevgi adı verilen mahsulünü en güzel hedeflere ulaştırması, sizin en güzel davranışları sergilemek için gayretlerinize bağımlıdır. Sevin ki sevilesiniz.
    İşte Allah’a karşı duyduğunuz sevgi, Allah’a karşı ibadetlerinizle paralel bir seyir takip eder. Allah’ı seven, Allah’a en çok ibadet edendir. İbadetin bütünü ise daimî zikirdir. Daimî zikre ulaştığınız zaman günün 24 zikir sizi sevginin en üstün noktasına yaklaştırır. Ne zaman zikriniz en üst noktada tesbihe dönüşürse, o zaman zikrin de şahikasına ulaştınız demektir. İrşada memur ve mezun kılınırsınız Allahû Tealâ tarafından. O zaman siz dünyadaki en mutlu insanlardan birisi olursunuz. Öyleyse ne duruyorsunuz, hadi Allah’a koşun, sevgiye koşun! İnsanları mutlu etmek için yarışa girin! O zaman siz en hayırlı ümmeti oluşturursunuz.
Size düşmanca davrananlara dahi dost olabiliyor musunuz? İşte oradadır güzellik. Peygamber Efendimiz (S.A.V) Kendisine kötü davrananlara karşı Allah’a hep şu duayı yapmıştır: “Yarabbi, onlar bana böyle bir şey yaptılar ama üzerime taş attılar ama Sen onları bağışla. Çünkü onlar bizim kimliğimizi bilmiyorlardı.”
    Nefs ve şeytan, insanların temel düşmanı. İşte, Allahû Tealâ’nın hepinizi sonsuz mutluluklara ulaştırmasını dileyerek sözlerimizi inşaallah burada tamamlıyoruz. Sakın söylediklerimizi unutmayın. Sevin! Daha çok sevin, daha çok sevin! En çok sevin!

İNCİ
Bağışlama, menekşenin kendisini ezen topuğa bulaşan kokusudur.
George Roemisch
    Saatinin her saniyesinde içinizdeki ses, “Allah” kelimesini devamlı tekrar eder. Bu, Allah’ı zikretmektir. Daimî

 

Nurten Yalçın